huwad n ngiti...

wala n cgurong lulungkot pa
sa mga araw n nagdaan sa buhay ko
nitong nakaraang 3 linggo
wala akong ginawa kundi umiyak
ng umiyak tuwing gabi
eto lang kasi ung tym na nailalabas
ko ang lahat ng sama ng loob ko
sa mga nangyayari sakin at sa pamilya ko
ang totoo nyan di ko n tlg alam kung
anong gagawin ko gusto ko ng sumuko
pero kung gagawin ko un ako lng din
ang magiging talo sa bandang huli
sa eskwelahan kung makikita nyo ko
parang ok lng pero ang totoo hindi
muka kong masaya pero hindi
pero ang maganda dun kahit huwad
n ngiti ang nakikita ng mga taong
nakapalgid sakin atleast khit papano
kapag kasama ko sila nakakalimutan
ko ang mga problema ko khit panandalian
lng...pero pagdating ko sa bahay
balik ulit sa dati..mag-isang nagiisip
at umiiyak sa kakaisip sa samu't saring
problema...sana dumating din ang araw
n matatapos din ang lahat ng ito
sana dumating ulit ung panahon na
masya ako at ang pamilya ko
na walng inaalalang kahit ano
nahihiya n nga ako sa Kanya kc
halos gabi-gabi humihingi ako ng tulng sa
Kanya pero nagpapasalamat p rin ako
na hanggang ngaun ay buhay p rin kmi
at kahit papano kumakain ng 3 beses
sa isang araw...sana maunawaan n lng ng
ibang tao n kailangan ko ngaun ng suporta
at pagintindi sa sitwasyon k ngaun
lalo n sa mga taong malalapit sa akin...

For someone so special:

hindi sa lahat ng bagy pupwede akong
maging masaya lalo n ngaun dahil naiinis ako
kapag hindi ako sineseryoso
hindi lahat ng bagy ay pwedeng idaan sa biro
katulad n lng kahapon
sana mabasa mo toh!
pinatunayan mo lng n hindi mo ko
tlaga ganon kakilala at di k ganon
ka sensitive pagdating sa pangangailangan ko
ikaw pa namn higit sa lhat ang inaasahn kong
makakintindi at makakaunawa sa akin
pero binigo mo ko..hindi lng ito ang unang beses
na ginawa mo toh sakin...
you're taking me for granted...

yadah yadah yadah

di ko alam kung anong gagawin ko
walang magawa
walang maisip na matinong gawin
kung meron man, umiral nanaman
yaring katamaran
platong nakatambak
naghihintay mahugasan
nagbabakasakaling mahugasan nito ang sarili
mainit ang panahon ngaun
sumasakit ang aking ulo
katabing palad pinagkukunan ng ideya
pero wala paring makuha kahit isang salita
nung isang gabi may nagawang mali
di ko alam kung pagsisisihan
ngunit prinsipyo ko’y pinairal ko lng
batok kong nananakit
di alam ang gagawin
kokote ko’y walng laman
walang matinong impormasyong
pwedeng pagkuhanan
kaya ititigil ko na ito
baka sakaling may maisip
akong mas maganda
mata ko’y pumipikit
daliri ko’y nangangalay
nagsasabing…
tigilan na ang pagtipa
wala ring mapapala…

blah blah blah...

tapos na ang fist week of class
hassle ang sked
nakakainis
wala akong maisulat ngaun
walang laman ang kokote ko
basta naiinis ako sa isang
taong di ko maintindihan
kung ano ang tumatakbo sa
maikitid nyang utak
wala syang kcng tanga!

back 2 skul jitters...

helo!
back to skul nanaman
di ako xcited
ayoko png pumasok
nakakatamad pumasok
pero kailangan
lalo n ko
kailangang-kailangan
dhil ako
ang......

SUGO!

hahahahaha....
kitakits n lng...

adios!